A herba de namorar,
a herba namoradeira,
a herba de namorar,
tráiocha na faldriqueira.
a herba namoradeira,
a herba de namorar,
tráiocha na faldriqueira.
dela creáronse lendas, principalmente na Costa da Morte e costa de Lugo.
Aparece en poemas e cancións como na preciosa Pena Gabeira que cantan Uxía e Guadi e que di así:
Estou no cabo do mundo...estou no fondo da terra.
Traio a auga dos camiños e o naufraxio dos navíos.
E serei na vida fonte...durmirá o sangue no mare,
Veño de ancorar a ialma na herba de namorare.
Traio a auga dos camiños e o naufraxio dos navíos.
E serei na vida fonte...durmirá o sangue no mare,
Veño de ancorar a ialma na herba de namorare.
Se me perdo asulagada na baranda desta pena,
Desemboquen nas entrañas todas as miñas arelas.
Darei cos tesouros certos...eu coa ialma pasaxeira,
Irei co meu paso lento a armar vela na Gabeira.
Deixo o sol que me alumee...esa luz lava os meus ollos....
Brilla como raio verde....a min nada me estremece.
Aqui onde a terra acaba...aqui onde o mar comenza,
Vin chegar barcos de néboa e rios de auga clara.....

















































